Jakie dane osobowe wpisać w CV wg art. 22¹ Kodeksu pracy? Telefon, e-mail, miasto tak; PESEL, adres i stan cywilny nie. Klauzula RODO nie jest obowiązkowa.
Autor: Krystian Szyszka, Założyciel i CEO GenerujCV.com · Opublikowano: · Zaktualizowano:
Nagłówek CV zajmuje dwie, trzy linijki, a i tak potrafi zaszkodzić. Jedni kandydaci wpisują tam wszystko, co kiedyś wymagał formularz kadrowy: PESEL, imiona rodziców, stan cywilny, pełny adres z kodem pocztowym. Inni zapominają o numerze telefonu albo podają adres e-mail sprzed piętnastu lat. Oba błędy biorą się z tego samego: nikt nie powiedział im, czego pracodawca naprawdę potrzebuje na etapie rekrutacji.
Ta odpowiedź jest zapisana w przepisach dość precyzyjnie, więc warto zacząć od nich, a dopiero potem przejść do praktyki: telefonu, maila, LinkedIna, zdjęcia i daty urodzenia.
Katalog danych kandydata wyznacza art. 22¹ § 1 Kodeksu pracy (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1245). Pracodawca żąda od osoby ubiegającej się o zatrudnienie:
Trzech ostatnich tylko wtedy, gdy są potrzebne do pracy na danym stanowisku. Od 24 grudnia 2025 r. pkt 6 ma zastrzeżenie: z przebiegu zatrudnienia wyłączono informacje o wynagrodzeniu w obecnej i poprzednich pracach. Nie musisz więc podawać w CV, ile zarabiasz, a pracodawca nie może tego od Ciebie żądać.
Ważniejsze od tej listy jest to, czego na niej nie ma. Adres zamieszkania i numer PESEL pojawiają się dopiero w § 3, czyli wśród danych, których pracodawca żąda od pracownika, a więc po zatrudnieniu. Stanu cywilnego, liczby dzieci, imion rodziców czy numeru dowodu w katalogu dla kandydata nie ma wcale.
Zwróć też uwagę na sformułowanie „dane kontaktowe wskazane przez taką osobę”. To Ty decydujesz, czy podajesz telefon, e-mail, czy oba. W praktyce podaje się oba, bo rekruter chce mieć wybór.
Na stanowiska biurowe, handlowe, produkcyjne czy usługowe nagłówek może wyglądać tak:
Anna Przykładowa
+48 600 000 001 | anna.przykladowa@example.com | Poznań | linkedin.com/in/anna-przykladowa
W branżach kreatywnych i w IT dochodzi druga linijka z portfolio albo profilem GitHub. Na tym koniec. Wszystko inne albo jest zbędne, albo wymaga osobnej decyzji, o której niżej.
Pełne, bez zdrobnień i inicjałów. Przy dwóch imionach wystarczy to, którego używasz na co dzień, przy nazwisku dwuczłonowym podaj obie części. Graficznie to największy element nagłówka: pogrubiony, w większym rozmiarze niż reszta tekstu.
Jeden numer komórkowy, z kierunkowym +48, jeśli CV może trafić do firmy z zagranicznym zarządem albo do agencji. Numer służbowy z obecnej pracy odpada, bo nie chcesz, żeby rekruter innej firmy dzwonił na telefon, który dostałeś od obecnego szefa. Przed wysyłką sprawdź pocztę głosową. Nagranie sprzed lat, z muzyką albo żartem, słyszy każda osoba, która nie zastała Cię przy telefonie.
Najbezpieczniejszy schemat to imię i nazwisko, np. anna.przykladowa@example.com, ewentualnie z inicjałem albo cyfrą, gdy podstawowa wersja jest zajęta. Adres złożony z pseudonimu i rocznika (w stylu slodka.kasia95@example.com) wygląda niepoważnie niezależnie od tego, u jakiego dostawcy go założysz. Sama domena ma mniejsze znaczenie, niż się często twierdzi: liczy się to, żeby adres był czytelny i żebyś faktycznie go sprawdzał. Jeśli masz własną domenę z imieniem i nazwiskiem, to dobra opcja, o ile poczta na niej działa niezawodnie.
Jedna rzecz, którą łatwo przeoczyć: adres z nazwą obecnego pracodawcy w loginie albo skrzynka służbowa. Oba warianty odpadają.
Wystarczy „Poznań” albo „Poznań (gotowa do przeprowadzki do Warszawy)”. Pełny adres z ulicą i numerem mieszkania nie jest potrzebny do oceny kandydatury, a Kodeks pracy przewiduje jego podanie dopiero przez pracownika. Miasto mówi rekruterowi to, co ważne: czy dojedziesz do biura przy pracy stacjonarnej lub hybrydowej. Przy pracy w pełni zdalnej możesz napisać „Polska (praca zdalna)”.
Link do LinkedIna dodawaj wtedy, gdy profil jest aktualny i zgodny z CV: te same nazwy stanowisk, te same daty. Jeśli w CV stoi „kierownik ds. marketingu”, a na profilu „specjalista ds. marketingu”, rekruter zada o to pytanie albo po prostu zapamięta rozbieżność. Jak doprowadzić profil do porządku, opisuje poradnik o profilu na LinkedIn.
Portfolio, GitHub, Behance czy Dribbble mają sens w zawodach, w których efekt pracy da się pokazać. Sprawdź, czy strona się ładuje i czy na górze są aktualne projekty, a nie te sprzed pięciu lat. Prywatny Instagram, Facebook czy TikTok zostaw poza CV, chyba że to narzędzie Twojej pracy (np. przy stanowisku social media). Więcej o formatowaniu odnośników w tekście o linkach w CV.
Zdjęcia nie ma w katalogu z art. 22¹, więc nie jest obowiązkowe. Jeśli je dodasz, pracodawca przetwarza je na podstawie Twojej zgody, a według poradnika UODO „Ochrona danych osobowych w miejscu pracy” samo wysłanie CV jest zachowaniem, które taką zgodę wyraża. Nie potrzebujesz do tego żadnej formułki.
W Polsce zdjęcie w CV jest nadal spotykane często i nikt nie uzna go za błąd. Ma sens tam, gdzie kandydat pracuje z klientem twarzą w twarz (recepcja, sprzedaż, gastronomia, usługi), albo gdy ogłoszenie wprost o nie prosi. Przy aplikacjach do firm z USA czy Wielkiej Brytanii zwykle się go nie dodaje. Jeśli decydujesz się na zdjęcie, niech będzie aktualne i zrobione z myślą o pracy. Tło, kadr i ubiór omawia artykuł o zdjęciu w CV.
Tu sytuacja jest odwrotna niż przy zdjęciu: data urodzenia jest w katalogu art. 22¹ § 1, więc pracodawca ma prawo jej żądać. Nie znaczy to jednak, że musisz ją wpisywać do CV z własnej inicjatywy. W praktyce rekruter zapyta o nią w formularzu albo na późniejszym etapie, jeśli będzie mu potrzebna.
Kandydaci najczęściej pomijają ją z obawy przed oceną przez pryzmat wieku. Kodeks pracy zakazuje takiego różnicowania (art. 18(3a) § 1 wymienia wiek wśród cech, ze względu na które nie wolno dyskryminować), ale nikt nie zagwarantuje, że osoba czytająca CV nie ulegnie stereotypowi. Dlatego:
Pominięcie daty urodzenia nie jest uchybieniem formalnym. To zwykła decyzja o tym, co pokazać na pierwszej stronie.
PESEL. Kodeks pracy przewiduje jego podanie dopiero przez pracownika (art. 22¹ § 3), czyli przy zatrudnieniu. W CV jest zbędny, a to identyfikator, który bywa wykorzystywany do wyłudzeń. Jeśli ktoś „rekrutuje” i od pierwszego kontaktu prosi o PESEL, skan dowodu albo numer konta, potraktuj to jako sygnał ostrzegawczy. Zielona Linia, serwis informacyjny publicznych służb zatrudnienia, opisuje właśnie taki schemat fałszywych ofert pracy: przesłane numery PESEL i skany dowodów służą potem do kredytów i zakładania firm na cudze nazwisko. Jak sprawdzić firmę przed wysłaniem dokumentów, opisuje tekst jak sprawdzić pracodawcę.
Numer dowodu osobistego lub paszportu. Z tych samych powodów co PESEL. Gdy pracodawca będzie potrzebował potwierdzić Twoją tożsamość, poprosi o dokument przy podpisywaniu umowy.
Stan cywilny, dzieci, plany rodzinne. Nie ma ich w katalogu danych kandydata, więc pracodawca nie może ich od Ciebie żądać. Nie mają też żadnego związku z kompetencjami. Dane o członkach rodziny pracodawca zbiera dopiero od pracownika i tylko wtedy, gdy są potrzebne do skorzystania z konkretnych uprawnień, np. urlopu rodzicielskiego.
Imiona rodziców. Pozostałość dawnych kwestionariuszy osobowych. Do oceny kandydatury nie są potrzebne i nikt ich w CV nie oczekuje.
Wyznanie, poglądy polityczne, przynależność do związków zawodowych, dane o zdrowiu. To szczególne kategorie danych z art. 9 RODO. Kodeks pracy pozwala pracodawcy przetwarzać je na podstawie zgody tylko wtedy, gdy kandydat przekazał je z własnej inicjatywy (art. 22¹b). Jedyny częsty przypadek, w którym takie informacje mają w CV sens, to orzeczenie o niepełnosprawności, gdy chcesz, żeby pracodawca przygotował dostosowane stanowisko. Wtedy UODO zaleca wyraźną, osobną zgodę. Jak ją sformułować, pokazuje artykuł o klauzuli RODO w CV.
Informacje o karalności. Kodeks wyłącza je z przetwarzania na podstawie zgody (art. 22¹a § 1 odsyła do art. 10 RODO). Zaświadczenie o niekaralności składasz tylko wtedy, gdy wymaga go przepis dla danego stanowiska, i na prośbę pracodawcy, a nie w życiorysie.
Obecne wynagrodzenie. Jak wyżej: od 24 grudnia 2025 r. pracodawca nie może żądać informacji o pensji w obecnej i poprzednich pracach. Jeśli chcesz rozmawiać o pieniądzach, mów o oczekiwaniach, a nie o historii. Pomoże w tym tekst o negocjowaniu wynagrodzenia.
Prawo jazdy to osobny przypadek: nie szkodzi, ale wpisuj je tylko tam, gdzie ma znaczenie dla pracy (kierowca, przedstawiciel handlowy, serwisant w terenie). W CV na stanowisko biurowe zajmuje miejsce bez powodu.
Wiele poradników, w tym starsza wersja tego tekstu, przedstawiało klauzulę jako obowiązkową. Tak nie jest. Dane z art. 22¹ § 1 pracodawca przetwarza na podstawie przepisów, a do pozostałych danych, które sam umieszczasz w CV, wystarczy według UODO zgoda wyrażona przez wysłanie dokumentu. Ten sam poradnik urzędu stwierdza wprost, że dotychczasowa praktyka wpisywania do CV zgody na przetwarzanie danych w celach rekrutacyjnych „nie jest właściwa”. Brak zgody nie może też być powodem odmowy zatrudnienia (art. 22¹a § 2 KP).
Jedno zdanie w stopce ma sens w trzech sytuacjach:
Jeśli w Twoim CV nadal wisi formułka z „ustawą z dnia 29.08.1997 roku o ochronie danych osobowych”, usuń ją albo zamień na aktualną. Ta ustawa nie obowiązuje od 2018 roku. Gotowe brzmienia na każdą z trzech sytuacji, wersję po angielsku i wariant bez nazwy firmy znajdziesz w poradniku o klauzuli RODO w CV.
Obowiązek informacyjny spoczywa na pracodawcy, nie na Tobie: to firma musi powiedzieć, kto przetwarza Twoje dane, w jakim celu i jak długo (art. 13 RODO, tekst rozporządzenia na stronie UODO). Zgodę możesz wycofać w każdej chwili, a gdy rekrutacja się skończy, możesz zażądać usunięcia danych (art. 17 RODO).
Plik wysłany raz potrafi żyć długo. Agencja zatrudnienia przekazuje życiorys kilku klientom, portal z ogłoszeniami trzyma go w Twoim profilu, a dział HR zapisuje go w systemie rekrutacyjnym. Im mniej danych w nagłówku, tym mniejszy problem, jeśli któraś z tych kopii trafi w niepowołane ręce.
Masz przy tym konkretne prawa. Bez zgody na przyszłe rekrutacje pracodawca powinien usunąć dane kandydata, z którym nie podpisał umowy, niezwłocznie po zakończeniu naboru. Tak opisuje to UODO w cytowanym wyżej poradniku i dodaje, że przechowywanie CV „na wszelki wypadek”, żeby zabezpieczyć się przed ewentualnymi roszczeniami, jest niedopuszczalne. Jeśli chcesz wiedzieć, co firma o Tobie przechowuje, możesz o to zapytać (art. 15 RODO), a po zakończeniu rekrutacji zażądać usunięcia danych.
Ten sam poradnik UODO zwraca uwagę na jeszcze jedną rzecz: co do zasady pracodawca nie powinien zbierać na Twój temat informacji z mediów społecznościowych, których sam mu nie przekazałeś. Link do LinkedIna czy portfolio w CV to co innego, bo wskazujesz go z własnej woli. Dlatego dobrze wybierz, które profile podajesz.
Kodeks pracy dotyczy pracodawców w Polsce. Gdy aplikujesz za granicę, decyduje lokalny zwyczaj, a ten różni się wyraźnie.
W CV do firm w USA i Wielkiej Brytanii nagłówek jest zwykle najkrótszy: imię, nazwisko, telefon, e-mail, miasto, LinkedIn. Zdjęcia, daty urodzenia i stanu cywilnego się nie podaje, bo pracodawcy unikają informacji, które mogłyby rodzić zarzut dyskryminacji. Szczegóły w poradniku o CV po angielsku.
W Niemczech, Austrii i Szwajcarii zdjęcie i data urodzenia są spotykane częściej niż w Polsce, choć prawo ich nie wymaga. Przed wysyłką sprawdź, czego oczekuje konkretne ogłoszenie, i zajrzyj do tekstu o CV do pracy w Niemczech. W krajach skandynawskich przeważa podejście zbliżone do anglosaskiego.
Tłumaczenia, apostille i dokumenty potrzebne poza CV omawia artykuł o dokumentach do pracy za granicą.
Systemy rekrutacyjne próbują automatycznie wyciągnąć z CV imię, telefon i e-mail. Jeśli to się nie uda, rekruter musi przepisać dane ręcznie albo szuka ich w pliku. Dokumentacja systemu Greenhouse opisuje typowe przyczyny nieudanego parsowania CV: plik większy niż 2,5 MB (najczęściej przez ciężkie grafiki) i nietypowe formatowanie, np. litery rozdzielone spacjami, które parser czyta jako osobne znaki, a nie słowo.
Z tego wynikają proste zasady dla nagłówka:
Jak ATS przeszukuje i porządkuje kandydatów, opisuje osobny tekst o przechodzeniu systemów ATS.
Pierwszy przykład to CV, które wygląda jak kwestionariusz osobowy: imię i nazwisko, data i miejsce urodzenia, PESEL, adres z kodem pocztowym, stan cywilny, imiona rodziców, telefon. Po poprawce zostają imię i nazwisko, telefon, e-mail i miasto. Dokument nic nie traci, a kandydat przestaje rozdawać PESEL każdej firmie, do której aplikuje.
Drugi to grafik, który w nagłówku ma tylko ikonki: słuchawkę, kopertę i logo LinkedIna, każdą z linkiem, ale bez widocznego tekstu. Po wydruku albo w systemie rekrutacyjnym zostają same symbole. Po poprawce obok ikon stoją pełne dane, a link do portfolio ma czytelny adres.
Trzeci to CV z 2016 roku, aktualizowane tylko w części „Doświadczenie”. Numer telefonu jest nieaktualny, a w stopce wisi klauzula z ustawą z 1997 roku. W CV przesyłanych przez GenerujCV ten zestaw powtarza się częściej, niż można by się spodziewać: dokument zmienia się przez lata, a nagłówek i stopka zostają takie, jakie były na początku. Przy każdej aktualizacji zacznij od góry.
Szerzej o pozostałych sekcjach dokumentu piszemy w poradniku jak napisać profesjonalne CV, a o błędach spoza nagłówka w tekście o najczęstszych błędach w CV.
W kreatorze GenerujCV.com dane kontaktowe trafiają do nagłówka jako zwykły tekst, więc w gotowym PDF da się je zaznaczyć i skopiować, a system rekrutacyjny może je odczytać. Na końcu decydujesz, czy dodać klauzulę RODO (standardową albo własną), czy zostawić stopkę bez niej.