Dane osobowe w CV: co wpisać, a czego unikać w 2026

Jakie dane osobowe wpisać w CV wg art. 22¹ Kodeksu pracy? Telefon, e-mail, miasto tak; PESEL, adres i stan cywilny nie. Klauzula RODO nie jest obowiązkowa.

Autor: , Założyciel i CEO GenerujCV.com · Opublikowano: · Zaktualizowano:

Nagłówek CV zajmuje dwie, trzy linijki, a i tak potrafi zaszkodzić. Jedni kandydaci wpisują tam wszystko, co kiedyś wymagał formularz kadrowy: PESEL, imiona rodziców, stan cywilny, pełny adres z kodem pocztowym. Inni zapominają o numerze telefonu albo podają adres e-mail sprzed piętnastu lat. Oba błędy biorą się z tego samego: nikt nie powiedział im, czego pracodawca naprawdę potrzebuje na etapie rekrutacji.

Ta odpowiedź jest zapisana w przepisach dość precyzyjnie, więc warto zacząć od nich, a dopiero potem przejść do praktyki: telefonu, maila, LinkedIna, zdjęcia i daty urodzenia.

Czego pracodawca może żądać od kandydata

Katalog danych kandydata wyznacza art. 22¹ § 1 Kodeksu pracy (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1245). Pracodawca żąda od osoby ubiegającej się o zatrudnienie:

Trzech ostatnich tylko wtedy, gdy są potrzebne do pracy na danym stanowisku. Od 24 grudnia 2025 r. pkt 6 ma zastrzeżenie: z przebiegu zatrudnienia wyłączono informacje o wynagrodzeniu w obecnej i poprzednich pracach. Nie musisz więc podawać w CV, ile zarabiasz, a pracodawca nie może tego od Ciebie żądać.

Ważniejsze od tej listy jest to, czego na niej nie ma. Adres zamieszkania i numer PESEL pojawiają się dopiero w § 3, czyli wśród danych, których pracodawca żąda od pracownika, a więc po zatrudnieniu. Stanu cywilnego, liczby dzieci, imion rodziców czy numeru dowodu w katalogu dla kandydata nie ma wcale.

Zwróć też uwagę na sformułowanie „dane kontaktowe wskazane przez taką osobę”. To Ty decydujesz, czy podajesz telefon, e-mail, czy oba. W praktyce podaje się oba, bo rekruter chce mieć wybór.

Nagłówek, który wystarcza w większości rekrutacji

Na stanowiska biurowe, handlowe, produkcyjne czy usługowe nagłówek może wyglądać tak:

Anna Przykładowa

+48 600 000 001 | anna.przykladowa@example.com | Poznań | linkedin.com/in/anna-przykladowa

W branżach kreatywnych i w IT dochodzi druga linijka z portfolio albo profilem GitHub. Na tym koniec. Wszystko inne albo jest zbędne, albo wymaga osobnej decyzji, o której niżej.

Imię i nazwisko

Pełne, bez zdrobnień i inicjałów. Przy dwóch imionach wystarczy to, którego używasz na co dzień, przy nazwisku dwuczłonowym podaj obie części. Graficznie to największy element nagłówka: pogrubiony, w większym rozmiarze niż reszta tekstu.

Telefon

Jeden numer komórkowy, z kierunkowym +48, jeśli CV może trafić do firmy z zagranicznym zarządem albo do agencji. Numer służbowy z obecnej pracy odpada, bo nie chcesz, żeby rekruter innej firmy dzwonił na telefon, który dostałeś od obecnego szefa. Przed wysyłką sprawdź pocztę głosową. Nagranie sprzed lat, z muzyką albo żartem, słyszy każda osoba, która nie zastała Cię przy telefonie.

Adres e-mail

Najbezpieczniejszy schemat to imię i nazwisko, np. anna.przykladowa@example.com, ewentualnie z inicjałem albo cyfrą, gdy podstawowa wersja jest zajęta. Adres złożony z pseudonimu i rocznika (w stylu slodka.kasia95@example.com) wygląda niepoważnie niezależnie od tego, u jakiego dostawcy go założysz. Sama domena ma mniejsze znaczenie, niż się często twierdzi: liczy się to, żeby adres był czytelny i żebyś faktycznie go sprawdzał. Jeśli masz własną domenę z imieniem i nazwiskiem, to dobra opcja, o ile poczta na niej działa niezawodnie.

Jedna rzecz, którą łatwo przeoczyć: adres z nazwą obecnego pracodawcy w loginie albo skrzynka służbowa. Oba warianty odpadają.

Miasto zamiast adresu

Wystarczy „Poznań” albo „Poznań (gotowa do przeprowadzki do Warszawy)”. Pełny adres z ulicą i numerem mieszkania nie jest potrzebny do oceny kandydatury, a Kodeks pracy przewiduje jego podanie dopiero przez pracownika. Miasto mówi rekruterowi to, co ważne: czy dojedziesz do biura przy pracy stacjonarnej lub hybrydowej. Przy pracy w pełni zdalnej możesz napisać „Polska (praca zdalna)”.

LinkedIn, portfolio, GitHub

Link do LinkedIna dodawaj wtedy, gdy profil jest aktualny i zgodny z CV: te same nazwy stanowisk, te same daty. Jeśli w CV stoi „kierownik ds. marketingu”, a na profilu „specjalista ds. marketingu”, rekruter zada o to pytanie albo po prostu zapamięta rozbieżność. Jak doprowadzić profil do porządku, opisuje poradnik o profilu na LinkedIn.

Portfolio, GitHub, Behance czy Dribbble mają sens w zawodach, w których efekt pracy da się pokazać. Sprawdź, czy strona się ładuje i czy na górze są aktualne projekty, a nie te sprzed pięciu lat. Prywatny Instagram, Facebook czy TikTok zostaw poza CV, chyba że to narzędzie Twojej pracy (np. przy stanowisku social media). Więcej o formatowaniu odnośników w tekście o linkach w CV.

Zdjęcie i data urodzenia: dwie osobne decyzje

Zdjęcie

Zdjęcia nie ma w katalogu z art. 22¹, więc nie jest obowiązkowe. Jeśli je dodasz, pracodawca przetwarza je na podstawie Twojej zgody, a według poradnika UODO „Ochrona danych osobowych w miejscu pracy” samo wysłanie CV jest zachowaniem, które taką zgodę wyraża. Nie potrzebujesz do tego żadnej formułki.

W Polsce zdjęcie w CV jest nadal spotykane często i nikt nie uzna go za błąd. Ma sens tam, gdzie kandydat pracuje z klientem twarzą w twarz (recepcja, sprzedaż, gastronomia, usługi), albo gdy ogłoszenie wprost o nie prosi. Przy aplikacjach do firm z USA czy Wielkiej Brytanii zwykle się go nie dodaje. Jeśli decydujesz się na zdjęcie, niech będzie aktualne i zrobione z myślą o pracy. Tło, kadr i ubiór omawia artykuł o zdjęciu w CV.

Data urodzenia

Tu sytuacja jest odwrotna niż przy zdjęciu: data urodzenia jest w katalogu art. 22¹ § 1, więc pracodawca ma prawo jej żądać. Nie znaczy to jednak, że musisz ją wpisywać do CV z własnej inicjatywy. W praktyce rekruter zapyta o nią w formularzu albo na późniejszym etapie, jeśli będzie mu potrzebna.

Kandydaci najczęściej pomijają ją z obawy przed oceną przez pryzmat wieku. Kodeks pracy zakazuje takiego różnicowania (art. 18(3a) § 1 wymienia wiek wśród cech, ze względu na które nie wolno dyskryminować), ale nikt nie zagwarantuje, że osoba czytająca CV nie ulegnie stereotypowi. Dlatego:

Pominięcie daty urodzenia nie jest uchybieniem formalnym. To zwykła decyzja o tym, co pokazać na pierwszej stronie.

Dane, których nie wpisuj (i dlaczego)

PESEL. Kodeks pracy przewiduje jego podanie dopiero przez pracownika (art. 22¹ § 3), czyli przy zatrudnieniu. W CV jest zbędny, a to identyfikator, który bywa wykorzystywany do wyłudzeń. Jeśli ktoś „rekrutuje” i od pierwszego kontaktu prosi o PESEL, skan dowodu albo numer konta, potraktuj to jako sygnał ostrzegawczy. Zielona Linia, serwis informacyjny publicznych służb zatrudnienia, opisuje właśnie taki schemat fałszywych ofert pracy: przesłane numery PESEL i skany dowodów służą potem do kredytów i zakładania firm na cudze nazwisko. Jak sprawdzić firmę przed wysłaniem dokumentów, opisuje tekst jak sprawdzić pracodawcę.

Numer dowodu osobistego lub paszportu. Z tych samych powodów co PESEL. Gdy pracodawca będzie potrzebował potwierdzić Twoją tożsamość, poprosi o dokument przy podpisywaniu umowy.

Stan cywilny, dzieci, plany rodzinne. Nie ma ich w katalogu danych kandydata, więc pracodawca nie może ich od Ciebie żądać. Nie mają też żadnego związku z kompetencjami. Dane o członkach rodziny pracodawca zbiera dopiero od pracownika i tylko wtedy, gdy są potrzebne do skorzystania z konkretnych uprawnień, np. urlopu rodzicielskiego.

Imiona rodziców. Pozostałość dawnych kwestionariuszy osobowych. Do oceny kandydatury nie są potrzebne i nikt ich w CV nie oczekuje.

Wyznanie, poglądy polityczne, przynależność do związków zawodowych, dane o zdrowiu. To szczególne kategorie danych z art. 9 RODO. Kodeks pracy pozwala pracodawcy przetwarzać je na podstawie zgody tylko wtedy, gdy kandydat przekazał je z własnej inicjatywy (art. 22¹b). Jedyny częsty przypadek, w którym takie informacje mają w CV sens, to orzeczenie o niepełnosprawności, gdy chcesz, żeby pracodawca przygotował dostosowane stanowisko. Wtedy UODO zaleca wyraźną, osobną zgodę. Jak ją sformułować, pokazuje artykuł o klauzuli RODO w CV.

Informacje o karalności. Kodeks wyłącza je z przetwarzania na podstawie zgody (art. 22¹a § 1 odsyła do art. 10 RODO). Zaświadczenie o niekaralności składasz tylko wtedy, gdy wymaga go przepis dla danego stanowiska, i na prośbę pracodawcy, a nie w życiorysie.

Obecne wynagrodzenie. Jak wyżej: od 24 grudnia 2025 r. pracodawca nie może żądać informacji o pensji w obecnej i poprzednich pracach. Jeśli chcesz rozmawiać o pieniądzach, mów o oczekiwaniach, a nie o historii. Pomoże w tym tekst o negocjowaniu wynagrodzenia.

Prawo jazdy to osobny przypadek: nie szkodzi, ale wpisuj je tylko tam, gdzie ma znaczenie dla pracy (kierowca, przedstawiciel handlowy, serwisant w terenie). W CV na stanowisko biurowe zajmuje miejsce bez powodu.

Czy CV potrzebuje klauzuli RODO

Wiele poradników, w tym starsza wersja tego tekstu, przedstawiało klauzulę jako obowiązkową. Tak nie jest. Dane z art. 22¹ § 1 pracodawca przetwarza na podstawie przepisów, a do pozostałych danych, które sam umieszczasz w CV, wystarczy według UODO zgoda wyrażona przez wysłanie dokumentu. Ten sam poradnik urzędu stwierdza wprost, że dotychczasowa praktyka wpisywania do CV zgody na przetwarzanie danych w celach rekrutacyjnych „nie jest właściwa”. Brak zgody nie może też być powodem odmowy zatrudnienia (art. 22¹a § 2 KP).

Jedno zdanie w stopce ma sens w trzech sytuacjach:

Jeśli w Twoim CV nadal wisi formułka z „ustawą z dnia 29.08.1997 roku o ochronie danych osobowych”, usuń ją albo zamień na aktualną. Ta ustawa nie obowiązuje od 2018 roku. Gotowe brzmienia na każdą z trzech sytuacji, wersję po angielsku i wariant bez nazwy firmy znajdziesz w poradniku o klauzuli RODO w CV.

Obowiązek informacyjny spoczywa na pracodawcy, nie na Tobie: to firma musi powiedzieć, kto przetwarza Twoje dane, w jakim celu i jak długo (art. 13 RODO, tekst rozporządzenia na stronie UODO). Zgodę możesz wycofać w każdej chwili, a gdy rekrutacja się skończy, możesz zażądać usunięcia danych (art. 17 RODO).

Gdy CV trafia do agencji, portalu albo bazy firmy

Plik wysłany raz potrafi żyć długo. Agencja zatrudnienia przekazuje życiorys kilku klientom, portal z ogłoszeniami trzyma go w Twoim profilu, a dział HR zapisuje go w systemie rekrutacyjnym. Im mniej danych w nagłówku, tym mniejszy problem, jeśli któraś z tych kopii trafi w niepowołane ręce.

Masz przy tym konkretne prawa. Bez zgody na przyszłe rekrutacje pracodawca powinien usunąć dane kandydata, z którym nie podpisał umowy, niezwłocznie po zakończeniu naboru. Tak opisuje to UODO w cytowanym wyżej poradniku i dodaje, że przechowywanie CV „na wszelki wypadek”, żeby zabezpieczyć się przed ewentualnymi roszczeniami, jest niedopuszczalne. Jeśli chcesz wiedzieć, co firma o Tobie przechowuje, możesz o to zapytać (art. 15 RODO), a po zakończeniu rekrutacji zażądać usunięcia danych.

Ten sam poradnik UODO zwraca uwagę na jeszcze jedną rzecz: co do zasady pracodawca nie powinien zbierać na Twój temat informacji z mediów społecznościowych, których sam mu nie przekazałeś. Link do LinkedIna czy portfolio w CV to co innego, bo wskazujesz go z własnej woli. Dlatego dobrze wybierz, które profile podajesz.

Dane w CV wysyłanym za granicę

Kodeks pracy dotyczy pracodawców w Polsce. Gdy aplikujesz za granicę, decyduje lokalny zwyczaj, a ten różni się wyraźnie.

W CV do firm w USA i Wielkiej Brytanii nagłówek jest zwykle najkrótszy: imię, nazwisko, telefon, e-mail, miasto, LinkedIn. Zdjęcia, daty urodzenia i stanu cywilnego się nie podaje, bo pracodawcy unikają informacji, które mogłyby rodzić zarzut dyskryminacji. Szczegóły w poradniku o CV po angielsku.

W Niemczech, Austrii i Szwajcarii zdjęcie i data urodzenia są spotykane częściej niż w Polsce, choć prawo ich nie wymaga. Przed wysyłką sprawdź, czego oczekuje konkretne ogłoszenie, i zajrzyj do tekstu o CV do pracy w Niemczech. W krajach skandynawskich przeważa podejście zbliżone do anglosaskiego.

Tłumaczenia, apostille i dokumenty potrzebne poza CV omawia artykuł o dokumentach do pracy za granicą.

Dane kontaktowe a systemy ATS

Systemy rekrutacyjne próbują automatycznie wyciągnąć z CV imię, telefon i e-mail. Jeśli to się nie uda, rekruter musi przepisać dane ręcznie albo szuka ich w pliku. Dokumentacja systemu Greenhouse opisuje typowe przyczyny nieudanego parsowania CV: plik większy niż 2,5 MB (najczęściej przez ciężkie grafiki) i nietypowe formatowanie, np. litery rozdzielone spacjami, które parser czyta jako osobne znaki, a nie słowo.

Z tego wynikają proste zasady dla nagłówka:

Jak ATS przeszukuje i porządkuje kandydatów, opisuje osobny tekst o przechodzeniu systemów ATS.

Trzy nagłówki przed i po

Pierwszy przykład to CV, które wygląda jak kwestionariusz osobowy: imię i nazwisko, data i miejsce urodzenia, PESEL, adres z kodem pocztowym, stan cywilny, imiona rodziców, telefon. Po poprawce zostają imię i nazwisko, telefon, e-mail i miasto. Dokument nic nie traci, a kandydat przestaje rozdawać PESEL każdej firmie, do której aplikuje.

Drugi to grafik, który w nagłówku ma tylko ikonki: słuchawkę, kopertę i logo LinkedIna, każdą z linkiem, ale bez widocznego tekstu. Po wydruku albo w systemie rekrutacyjnym zostają same symbole. Po poprawce obok ikon stoją pełne dane, a link do portfolio ma czytelny adres.

Trzeci to CV z 2016 roku, aktualizowane tylko w części „Doświadczenie”. Numer telefonu jest nieaktualny, a w stopce wisi klauzula z ustawą z 1997 roku. W CV przesyłanych przez GenerujCV ten zestaw powtarza się częściej, niż można by się spodziewać: dokument zmienia się przez lata, a nagłówek i stopka zostają takie, jakie były na początku. Przy każdej aktualizacji zacznij od góry.

Krótka kontrola przed wysłaniem

Szerzej o pozostałych sekcjach dokumentu piszemy w poradniku jak napisać profesjonalne CV, a o błędach spoza nagłówka w tekście o najczęstszych błędach w CV.


W kreatorze GenerujCV.com dane kontaktowe trafiają do nagłówka jako zwykły tekst, więc w gotowym PDF da się je zaznaczyć i skopiować, a system rekrutacyjny może je odczytać. Na końcu decydujesz, czy dodać klauzulę RODO (standardową albo własną), czy zostawić stopkę bez niej.