Profil LinkedIn krok po kroku: zdjęcie, nagłówek, sekcja O mnie, do 100 umiejętności, Open to Work i sekcja Polecane. Według centrum pomocy LinkedIn.
Autor: Krystian Szyszka, Założyciel i CEO GenerujCV.com · Opublikowano: · Zaktualizowano:
Rekruter, który dostał Twoje CV, często otwiera jeszcze jedną kartę: profil na LinkedIn. Sprawdza, czy daty i stanowiska się zgadzają, kto potwierdził Twoje umiejętności i jak opisujesz siebie, kiedy nie musisz mieścić się na jednej stronie. Drugi scenariusz jest jeszcze ciekawszy: ktoś szuka kandydata w wyszukiwarce LinkedIn, zanim w ogóle opublikuje ogłoszenie. Wtedy profil jest jedynym dokumentem, jaki ma do dyspozycji.
LinkedIn podaje, że ma ponad miliard użytkowników w ponad 200 krajach. Przy takiej skali sam fakt posiadania konta niczego nie załatwia. Liczy się to, czy profil da się znaleźć po właściwych słowach i czy po kliknięciu mówi coś konkretnego. Poniżej przechodzimy przez kolejne sekcje profilu w kolejności, w jakiej czyta je druga strona.
W centrum pomocy LinkedIn jest osobny poradnik o tym, jak stworzyć dobry profil. Kilka rzeczy z niego warto znać, bo pochodzą od samej platformy, a nie z poradników krążących po sieci:
Krążące w internecie liczby w rodzaju „21 razy więcej wyświetleń” czy „profile z 5 rekomendacjami są 12 razy częściej wyświetlane” nie mają w materiałach LinkedIn potwierdzenia. Lepiej ich nie powtarzać, także w rozmowie z rekruterem.
Zdjęcie widać przy każdym zaproszeniu, komentarzu i wyniku wyszukiwania, więc pracuje częściej niż jakakolwiek inna sekcja. Wystarczy aktualna fotografia twarzy na spokojnym tle, w stroju, w którym przyszedłbyś na rozmowę w swojej branży. Twarz powinna zajmować większą część kadru, bo w wynikach wyszukiwania zdjęcie jest małe. Selfie z wakacji, zdjęcie grupowe z wyciętym ramieniem kolegi i logo zamiast twarzy odpadają.
Tło za zdjęciem (cover image) to miejsce, które większość osób zostawia puste. LinkedIn zaleca dla niego wymiary 1584 × 396 pikseli. Możesz tam umieścić zdjęcie z pracy, prosty baner z nazwą specjalizacji albo zdjęcie miejsca związanego z branżą. Nie musi być projektowane przez grafika, ważne, żeby nie było rozpikselowane.
Te same zasady co do kadru i stroju opisujemy w tekście o zdjęciu w CV. Dobrze, jeśli w obu miejscach masz to samo albo bardzo podobne zdjęcie.
Nagłówek to tekst pod imieniem i nazwiskiem. LinkedIn wyjaśnia, że wyświetla się w wynikach wyszukiwania i nie musi być tym samym co nazwa obecnego stanowiska. Domyślnie platforma wpisuje tam stanowisko i firmę, co dla wielu osób jest najsłabszą możliwą wersją. „Specjalistka w firmie XYZ” nie mówi nic o tym, w czym jesteś dobra.
Prosta formuła: stanowisko, specjalizacja, wyróżnik. Pole ma limit znaków, a na telefonie i w wynikach wyszukiwania widać tylko początek, więc najważniejsze słowa ustaw na początku.
Słowa w nagłówku powinny być tymi, które rekruter wpisze w wyszukiwarkę. Jeśli wszystkie oferty, które Cię interesują, mówią „kierownik projektu”, a Ty piszesz „koordynator inicjatyw”, możesz po prostu nie wyskoczyć w wynikach.
Sekcja About to miejsce na misję, motywację i umiejętności, jak ujmuje to LinkedIn. Domyślnie widać tylko kilka pierwszych linijek, reszta chowa się pod „więcej”. Pierwsze zdanie decyduje więc, czy ktoś kliknie.
Sprawdza się układ w pięciu krokach: konkretne otwarcie, dwa–trzy zdania o specjalizacji, kilka wyników, czego szukasz albo co oferujesz, zaproszenie do kontaktu. Poniżej dwa fikcyjne przykłady, które możesz potraktować jako szkielet.
Marketing:
„Od pięciu lat odpowiadam za pozyskiwanie klientów B2B z kanałów cyfrowych. Specjalizuję się w SEO, content marketingu i automatyzacji marketingu.
Co zrobiłam w ostatnich latach:
- podwoiłam ruch organiczny bloga firmowego w ciągu półtora roku,
- wdrożyłam system marketing automation w firmie zatrudniającej ok. 200 osób,
- zbudowałam od zera trzyosobowy zespół contentowy.
Jeśli szukasz kogoś, kto połączy treści z mierzalną sprzedażą, napisz do mnie.”
Programista:
„Piszę backend, który działa pod dużym ruchem i nie budzi zespołu w nocy. Od siedmiu lat pracuję w Javie i Kotlinie, głównie przy systemach płatności.
W ostatnim roku przeprojektowałem moduł rozliczeń, ograniczyłem koszty infrastruktury chmurowej i wdrożyłem architekturę opartą na zdarzeniach (Kafka).
Stack: Java 21, Kotlin, Spring Boot, AWS, PostgreSQL, Kubernetes. Chętnie porozmawiam o projektach, w których liczy się wydajność.”
Liczby w Twoim opisie muszą być Twoje i do obrony na rozmowie. Jeśli nie znasz dokładnego wyniku, opisz skalę („system obsługujący kilkadziesiąt tysięcy transakcji dziennie”) zamiast zgadywać procent. Więcej o pisaniu takiego otwarcia znajdziesz w poradniku o podsumowaniu zawodowym; w CV jest ono krótsze, ale logika ta sama.
Każde stanowisko w profilu możesz opisać szerzej niż w CV, ale nie oznacza to wklejania zakresu obowiązków z umowy. Dobrze działa schemat wyzwanie, działanie, efekt:
Zamiast: „Odpowiadałem za sprzedaż w regionie.”
Napisz: „Przejąłem region z najsłabszym wynikiem w firmie. Uporządkowałem bazę klientów i wprowadziłem stały rytm spotkań. Po półtora roku region przestał być na ostatnim miejscu i dwa kwartały z rzędu realizował plan.”
Pod opisem stanowiska możesz dodać media: prezentację, artykuł, zrzut z projektu. Pilnuj tylko, żeby nie publikować materiałów objętych tajemnicą pracodawcy. Daty, nazwy firm i stanowisk muszą się zgadzać z CV, bo rozbieżności rekruter zauważy szybciej niż najlepszy opis.
W sekcji Skills można dodać do 100 umiejętności. Nie trzeba wykorzystywać limitu. Lepiej mieć kilkanaście trafnych pozycji, z czego te najważniejsze ustawione na górze, niż pięćdziesiąt przypadkowych. Zacznij od umiejętności, które powtarzają się w ogłoszeniach, na które celujesz, i dopisz je w tej samej formie co w ogłoszeniu. Kontakty, które później potwierdzą te umiejętności, buduje się powoli; jak robić to bez masowych zaproszeń, opisuje tekst o networkingu zawodowym.
Potwierdzenia umiejętności dają kontakty pierwszego stopnia i według LinkedIn wzmacniają profil w wyszukiwaniu pod daną umiejętność. Rekomendacja to coś innego: kilka zdań napisanych przez przełożonego, klienta albo współpracownika. Prośbę o nią wyślij jako osobistą wiadomość, przypomnij wspólny projekt i podpowiedz, który aspekt współpracy warto opisać. Na początku kariery dobrze sprawdzają się opiekunowie praktyk, prowadzący projekty na studiach i koordynatorzy wolontariatu.
Sekcja Featured pozwala przypiąć na górze profilu posty, artykuły, linki do portfolio i pliki. Dla grafika to naturalne miejsce na portfolio, dla analityka na raport z publicznymi danymi, dla handlowca na studium przypadku bez danych klienta.
Publikowanie nie jest obowiązkowe. Kilka sensownych komentarzy pod postami z branży tygodniowo zwykle robi więcej niż jeden wymuszony post. Jeśli piszesz, trzymaj się tematów, na których się znasz: wnioski z projektu, opis narzędzia, komentarz do zmiany przepisów w Twojej branży. Szerzej o tym, jak budować rozpoznawalność bez udawania influencera, piszemy w tekście o personal brandingu.
Open to Work. Funkcja ma trzy poziomy widoczności: dla wszystkich (wtedy pojawia się ramka #OpenToWork na zdjęciu), tylko dla rekruterów korzystających z LinkedIn Recruiter albo tylko dla Ciebie. LinkedIn zaznacza, że stara się ukrywać tę informację przed rekruterami z Twojej obecnej firmy, ale nie gwarantuje pełnej prywatności.
Profil publiczny i własny adres. Uproszczona wersja profilu może pojawiać się w Google i innych wyszukiwarkach; zakres tego, co widać, ustawisz w ustawieniach profilu publicznego. Warto też ustawić krótki adres profilu z imieniem i nazwiskiem i wkleić go do CV.
Język profilu. Jeśli aplikujesz także za granicę, możesz dodać drugą wersję językową profilu zamiast mieszać polski z angielskim w jednym opisie.
Płatne konto Premium daje m.in. statystyki o innych kandydatach na ofertę i dane o firmie, wiadomości InMail do osób spoza sieci i pełniejszą listę osób oglądających profil. Ceny i pakiety LinkedIn zmienia, więc sprawdzaj je w ustawieniach konta. Ma to sens raczej na miesiąc–dwa intensywnego szukania pracy niż jako stały koszt. Dobrze uzupełniony darmowy profil wystarcza większości osób.
SSI (Social Selling Index) to wskaźnik od 0 do 100, którym LinkedIn mierzy aktywność sprzedażową w czterech obszarach: marka zawodowa, docieranie do właściwych osób, angażowanie się w treści i budowanie relacji. Jest stworzony dla handlowców korzystających z narzędzi sprzedażowych LinkedIn. Jeśli nie pracujesz w sprzedaży B2B, nie musisz go śledzić; wystarczy, że zadbasz o te same cztery rzeczy w zwykłym profilu.
IT: technologie w nagłówku, link do GitHuba lub portfolio w sekcji kontaktowej, projekty z opisem roli i stosu.
Sprzedaż: wyniki opisane skalą (wielkość portfela, segment klientów), aktywność pod postami klientów i branży.
Marketing: przypięte w sekcji Featured kampanie lub teksty, w opisach metryki, które naprawdę śledziłeś.
Finanse i księgowość: certyfikaty (ACCA, CFA, biegły rewident) w nagłówku, rzeczowy ton, komentarze do zmian w przepisach.
Profil nie zastępuje CV, a CV nie zastępuje profilu. W CV wybierasz to, co pasuje do konkretnej oferty; na LinkedIn masz miejsce na szerszy obraz, rekomendacje i przykłady pracy. Jak korzystać z profilu w samym szukaniu ofert, alertach i kontakcie z rekruterami, opisujemy w poradniku jak szukać pracy na LinkedIn.
Kiedy profil jest gotowy, przenieś te same stanowiska, daty i najważniejsze wyniki do CV. W kreatorze GenerujCV.com przygotujesz dokument, który mówi to samo co profil, tylko krócej i pod konkretną ofertę.