Jakie hobby wpisać w CV, jak je opisać i czego nie ujawniać. Co mówi Kodeks pracy o zainteresowaniach kandydata, przykłady dla trzech profili.
Autor: Krystian Szyszka, Założyciel i CEO GenerujCV.com · Opublikowano: · Zaktualizowano:
Sekcja „Zainteresowania” jest w CV najmniej formalna i dlatego najczęściej pisana na szybko: „czytanie książek, podróże, sport”. Taki wpis niczego nie mówi, a zajmuje miejsce. Dobrze dobrane zainteresowania potrafią za to dać rekruterowi dodatkowy argument albo temat na początek rozmowy. Źle dobrane mogą zdradzić więcej, niż chcesz.
Ten tekst odpowiada na trzy pytania: czy w ogóle wpisywać hobby, które zainteresowania coś wnoszą (i jak je opisać) oraz czego lepiej nie ujawniać w dokumencie, który trafi do obcej firmy. Ogólne zasady budowy dokumentu omawia poradnik jak napisać profesjonalne CV.
Warto zacząć od prawa, bo ono dobrze tłumaczy status tej sekcji. Art. 22¹ § 1 Kodeksu pracy (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1245) wymienia dane, których pracodawca może żądać od kandydata: imię i nazwisko, datę urodzenia, dane kontaktowe, wykształcenie, kwalifikacje zawodowe i przebieg zatrudnienia. Zainteresowań na tej liście nie ma.
Jeśli wpisujesz je z własnej inicjatywy, pracodawca przetwarza je na podstawie Twojej zgody (art. 22¹a). UODO w poradniku „Ochrona danych osobowych w miejscu pracy” wyjaśnia, że taką zgodą jest samo wysłanie CV z tymi informacjami, więc osobna formułka nie jest potrzebna. Kiedy klauzula ma jednak sens, opisuje tekst o klauzuli RODO w CV. Ten sam przepis zastrzega, że brak zgody nie może być powodem odmowy zatrudnienia.
Wniosek praktyczny: sekcja jest w pełni opcjonalna. Wpisujesz ją wtedy, gdy coś dla Ciebie robi, i tylko w takim zakresie, w jakim chcesz.
Zainteresowania mają największą wartość u osób z niewielkim doświadczeniem: studentów, absolwentów, osób zaczynających pierwszą pracę. Tam, gdzie brakuje opisów stanowisk, kapitan drużyny, organizator wydarzeń czy wolontariusz pokazuje kompetencje, których nie ma jeszcze skąd udokumentować. Więcej o takim CV w poradniku CV dla studenta.
Pomagają też, gdy są bezpośrednio związane z pracą. Programista rozwijający projekt open source, grafik z własnym portfolio fotograficznym czy przyszły handlowiec z doświadczeniem w wystąpieniach publicznych dostarczają dowodu, a nie ozdobnika. Bywa też, że rekruter zaczyna rozmowę od luźniejszego pytania o zainteresowania, a wtedy dobrze mieć coś, o czym mówisz z przekonaniem.
Sekcję możesz pominąć, gdy masz bogate doświadczenie i każda linijka jest potrzebna na opis stanowisk, gdy Twoje hobby jest bardzo pospolite i bez związku z pracą albo gdy CV już się nie mieści na rozsądnej liczbie stron.
Hobby samo w sobie nie jest kompetencją, ale bywa jej wiarygodnym śladem. Kilka typowych powiązań:
Wolontariat zasługuje na osobne zdanie. Europass na stronie o rozwijaniu umiejętności przez wolontariat wskazuje, że pozwala on rozwijać m.in. rozwiązywanie problemów, pracę w zespole i skuteczną komunikację, a za granicą także języki. Jeśli wolontariat był regularny i miał konkretny zakres, często lepiej wpisać go jako osobną pozycję w doświadczeniu niż jedno słowo w zainteresowaniach.
Konkret zamiast kategorii. Zamiast „sport, czytanie, podróże”: „biegi długodystansowe (3 ukończone maratony), literatura popularnonaukowa z psychologii, samodzielne podróże fotograficzne po Europie Środkowej”.
Wynik, jeśli jest. Osiągnięcie w hobby mówi więcej niż sama nazwa:
Aktywna forma. „Interesuje mnie fotografia” brzmi biernie. „Fotografia krajobrazowa, publikacje w lokalnym magazynie turystycznym” pokazuje, że coś z tym robisz.
Krótka lista. Trzy, najwyżej pięć pozycji. Dziesięć zainteresowań wymienionych jednym słowem wygląda jak lista z generatora, a przy każdym rekruter może zadać pytanie kontrolne.
Dopasowanie do stanowiska. Na stanowisko kierownicze lepiej pasuje organizacja wydarzeń niż kolekcja gier planszowych. W roli kreatywnej warto pokazać projekty, w analitycznej szachy czy programowanie, w sprzedaży wystąpienia publiczne i działalność społeczną. Jeśli firma mocno komunikuje swoje wartości (np. wolontariat pracowniczy, sport), zainteresowanie w tym obszarze może być naturalnym punktem styku, o ile jest prawdziwe.
Ostatnia uwaga dotyczy prawdomówności. Hobby to jedno z pierwszych miejsc, o które rekruter dopyta na rozmowie, często właśnie po to, żeby rozluźnić atmosferę. Zmyślona pasja do szachów kończy się na pytaniu o ulubione otwarcie.
Część zainteresowań zdradza informacje, które RODO zalicza do szczególnych kategorii danych: poglądy polityczne, przekonania religijne, przynależność do związków zawodowych, zdrowie, orientację seksualną. Pracodawca może je przetwarzać na podstawie zgody tylko wtedy, gdy przekazałeś je z własnej inicjatywy (art. 22¹b Kodeksu pracy). Jednocześnie art. 11³ tego samego kodeksu zakazuje dyskryminacji w zatrudnieniu m.in. ze względu na religię, przekonania polityczne, przynależność związkową czy orientację seksualną.
Zakaz nie gwarantuje jednak, że nieuświadomione uprzedzenie nie zadziała przy przeglądaniu stosu CV. Dlatego działalność partyjna, zaangażowanie w ruch religijny czy aktywność w organizacji światopoglądowej to informacje, które lepiej zostawić dla siebie, chyba że aplikujesz do organizacji, dla której są one istotne (np. wyznaniowej albo partii politycznej).
Ostrożnie także z zainteresowaniami, które mogą wywołać skojarzenia niezwiązane z pracą: hazard (nawet „strategiczny” poker), kolekcjonowanie broni, sporty ekstremalne o wysokim ryzyku kontuzji czy hobby wymagające ciągłych wyjazdów przy stanowisku, które wymaga dyspozycyjności. Gry komputerowe to przypadek graniczny: w gamedevie, e-sporcie czy IT mogą być atutem, zwłaszcza gdy towarzyszy im tworzenie modyfikacji, organizacja turniejów czy prowadzenie społeczności. W innych branżach lepiej opisać tę stronę hobby niż samo granie.
Marketingowiec:
Zainteresowania: prowadzenie bloga o trendach w marketingu cyfrowym (ok. 2 tys. czytelników miesięcznie) | fotografia produktowa | organizacja lokalnych spotkań branżowych (6 edycji)
Programista:
Zainteresowania: rozwój projektu open source (ponad 150 commitów) | udział w hackathonach (podium w konkursie regionalnym) | elektronika na Arduino i Raspberry Pi
Student:
Zainteresowania: przewodniczący koła naukowego ekonomistów (organizacja 4 konferencji) | wolontariat w schronisku dla zwierząt (2 lata) | biegi przełajowe i biegi z przeszkodami
U studenta i absolwenta sekcja może być rozbudowana i obejmować organizacje studenckie, olimpiady, projekty poza uczelnią. U specjalisty z kilkuletnim stażem powinna uzupełniać profil zawodowy: meetupy, konferencje, publikacje branżowe, aktywności pokazujące kompetencje miękkie. U osób z długim stażem jest opcjonalna, choć mentoring, wystąpienia na konferencjach czy działalność społeczna nadal mogą coś dodać.
Miejsce sekcji jest zawsze to samo: koniec dokumentu, po doświadczeniu, wykształceniu i umiejętnościach. Wystarczy jedna, dwie linijki z pozycjami oddzielonymi przecinkami lub pionową kreską, bez ikon i grafik zamiast słów. Jeśli zainteresowanie jest na tyle ważne, że chcesz je pokazać wyżej (np. projekt open source u programisty), to znak, że pasuje raczej do sekcji projektów albo doświadczenia.
Sekcję zainteresowań dodasz w kreatorze GenerujCV jako krótką listę, a jej położenie dopasujesz do wybranego szablonu. Przed wysłaniem zrób jeszcze jeden test: przy każdej pozycji zadaj sobie pytanie, co rekruter z niej wyczyta i czy chcesz, żeby to wiedział.